เมื่อวานนี้ ซื้อซีดีเพลงจากB2S มาใหม่ 3แผ่นฮะ

รายชื่อตามนี้

ลำนำสะดิ้งเลิฟยู โดย คณะเดอะริชแมนทอย

Million Ways to Write Part 1 โดย สแตมป์ อภิวัชร์

Only by The Night โดย คณะ Kings of Leon

ตอนนี้กำลังซึมลึกกับลำนำสะดิ้งเลิฟยูอยู่ฮะ อีกไม่นาน จะมารีวิวลงในนี้แหละครับ

ตอนนี้บอกได้แค่ว่า "มันเปิ๊ดสะก๊าดและมีพลังวัยรุ่นมากๆ เลยล่ะอ๊อด อ๊อด!!"

ในที่สุดผมก็กลับมาจนได้ครับ

หลังจากออกเดินทางสู่อวกาศอันสุดจะไกลโพ้น

"หายไปปีกว่า"

ทำลายสถิติโลกแห่งการดองครับ อย่าเพิ่งตกใจหากได้กลิ่นปะแล่มๆ 

จากนี้ จะไม่หนี ไม่หายนานๆ อีกแล้วครับ จะมาอั้พเรื่อย เด้อ

"ใครดูถูกดูหมิ่นศิลปะ
อนารยะไร้สกุลสถุลสัตว์
ราวลิงค่างเสือสางกลางป่าชัฏ
ใจมืดจัดกว่าน้ำหมึกดำ
เพียงกินนอนสืบพันธุ์นั้นฤๅ
ชื่อว่าสิ่งประเสริฐเลิศล้ำ
หยามยโสกักขฬะอธรรม
เหยียบย่ำทุกหย่อมหญ้าสาธารณ์
ภพหน้าอย่ามีรูปมนุษย์
จงผุดเกิดในร่างดิรัจฉาน
หน้าติดดินกินขี้เลื้อยคลาน
ทรมาณทุกข์ร้อนร้ายนิรันดร์เอยฯ"

~อ. อังคาร กัลยานพงศ์~

ขอมอบกลอนบทนี้ ให้กับกองเซ็นเซอร์ที่ไร้สมองของประเทศหนึ่งอันไกลโพ้นครับ

ช่วง 1สัปดาห์ที่ผ่านมา
สัปดาห์แห่งการสอบปลายภาค

ทำให้ผมรู้สึกถึงความงี่เง่าของตัวเอง
โดดเรียนมาครึ่งเทอม
เรื่อยเปื่อยอีกครึ่งเทอม

ซึ้งครับซึ้ง...

นอกเรื่องไปแล้ว 1 entry

มาว่ากันที่งาน 100 rock ต่อดีกว่า

หลังจาก moderndog วงไทยวงสุดท้ายลงจากเวที
ก็มีการเซ็ตเวทีกันใหม่
จัดแสงเพื่อเตรียมเล่นในเวลากลางคืน
จูนเสียงเครื่องดนตรีกันยกใหญ่

คนก็เริ่มแน่นขึ้นเรื่อยๆ ครับ

เวลาผ่านไป เกือบชั่วโมงได้ที่ทีมงานเซ็ตเครื่องกัน
ด้วยความอ่อนด๋อยของทีมซาวด์ของไทยหรือยังไงไม่ทราบ
ทีมงานของวง dEUS เลยต้องลงมาทำกันเอง

และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง

วง dEUS ได้ฤกษ์ขึ้นเวทีซะที่ตอนเกือบๆ ทุ่มตรง

แต่ ....

ก็กลับเข้าไปอีก ฮ่วย.... เห็นว่ายังไม่พอใจเสียงเครื่องดนตรี

ก็ไปเซ็ตเครื่องกันต่ออีกเกือบๆ 20นาที
ขึ้นมาเล่นต่อ ก็ไม่ทำให้ผมผิดหวังครับ

ได้ฟังแล้วบอกได้เลยว่า "เจ๋งว่ะ"

ดนตรีของ dEUS ออกแนวๆ โปรเกรสซีฟ - อวองการ์ด
คือมีพวกลูกเล่นเยอะๆ แพรวพราว หลากหลายในแต่ละเพลง

ท่อนโซโล่ที่นักดนตรีใส่กันสุดๆ ก็มันส์เหลือเกิน

โดดกันม่วนเลยครับ เจ๋งจริงๆ

วงต่อมา ลุง Ian Brown อดีตวง Stone Roses
รู้สึกแกจะม่วนแกจริงๆ

คือเล่นแบบเต็มที่มากๆ ครับ คนดูฝรั่งรอบๆ สนุกกันใหญ่

แต่ผมกลับไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมนี่ดิ

คือไม่เคยฟังเพลงแกอ่ะครับ เลยมึนๆ แต่ก็สนุกครับ

และที่เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดได้สนั่นก็คือ

ลุงแกเอาเพลงเก่า ของ Stone Roses มาเล่นซะด้วย 2 เพลง

ตามด้วย Bob Marley อีกเพลง
ชาวเร็กเก้ก็กระดี๊กระด๊ากันใหญ่ครับ

จบด้วยความประทับใจอีก 1 วง

Madchester never die !!!!

วงรองสุดท้ายของวันนี้ เป็นวงที่เล่นได้มันส์ที่สุดของคืนแรก
"Franz Ferdinand" นั่นเองครับ
ขโมยซีน oasis วงหลักของวันนี้ไปเต็มๆ

สนุกสุดๆ เลยครับ
โดดกันแบบว่า ลืมตายทุกเพลง
คนก็แน่นมากๆ แต่ก็สะใจ

เพลงของ Franz Ferdinand จะออกแนวโจ๊ะๆ
Rock 'n Roll เก่าๆ นิดนึง

แต่เค้าก็ทำให้มันดูสด ใหม่ และสนุกได้
ไม่มีเพลงช้าซักเพลงครับ มันส์โคตร !!!

สรุป วงนี้ได้ใจผมไปเต็มๆ จนคอนเสิร์ตเลิก ผมต้องไปตามเก็บ cd dvd ของวงนี้จนได้

ผลาญเงินไปน่าดู แต่ก็สุขใจครับ คนมันรักนี่หว่า ทำไงได้

และแล้ว สี่ทุ่มครึ่ง เวลาที่ทุกคนในงานรอคอยก็มาถึง

เมื่อสมาชิกทั้ง 5 ของวง oasis วงหลักในวันนี้ปรากฏกายบนเวที

เปิดด้วยเพลง Fucking in the bushes
ตามด้วย Turn Up The Sun กระหึ่มมากๆ ครับ

เพลงฮิตของวงถูกงัดออกมาเล่นหลายเพลงเลยครับ
เพลงโปรดของผมอย่าง Morning Glory, Live Forever, Lyla
ร้องตามแบบไม่กลัวคอแตกครับ

แต่ ด้วยความที่เพิ่งออกทัวร์อัลบั้มใหม่ Don't Believe the Truth หรือยังไงไม่ทราบ

เพลงที่นำมาเล่น เป็นเพลงในอัลบั้มนี้ซะครึ่งอัลบั้ม

คนดูก็เฮแบบงงๆ กันไป เพราะร้องตามกันไม่ค่อยจะเป็น แหะๆๆ

เล่นจบ oasis ก็เดินกลับเข้าหลังเวทีไป แบบคาใจผมนิดๆ

คือพี่แกยังไม่ได้เล่นเพลงเอกตลอดกาลของวง อย่าง Don't Look Back in Anger ครับ
แฟนๆ เรียกกันใหญ่เลย โอวววว เอยยยยยย์ ซี้สสสสสสสสสส ๆๆๆๆๆ

ผมว่า ความจริง พี่แกคงกะกั๊กเอาไว้เล่นช่วงอังกอร์นั่นแหละ

แล้วในที่สุด คนที่ออกมาจากหลังเวที ไม่ใช่ oasis ครับ

แต่เป็น ลุง Ian Brown ซะงั้น!!!

และก่อนที่ผมจะทันคิดอะไร ลุงแกก็คว้าไมค์ประกาศหน้าตาเฉย

Ladies and gentleman ...... "OASIS" !!!!!

ว่าแล้วลุงเอียนก็กวักมือเรียกวง oasis ออกมาเล่น เรียกเสียงเฮได้กระหึ่มเลยครับ

ได้แหกปากร้อง Don't Look Back In Anger พร้อมเฮีย Noel ตามใจอยาก

ตอนนั้น อารมณ์ความรู้สึกผมคือ มันสุดยอดมากๆ ครับ
"ชีวิตนี้ กูตายตาหลับแล้วว้อยยยยยยยยยยยยยยย......." อะไรประมาณนั้น

คอนเสิร์ตจบ ผมก็ออกมาเดินสอยแผ่นซีดีไปนอนกอดที่บ้าน

ได้มาหลายแผ่น แทบหมดตูดครับ แต่ก็สุขจายยยย ใครจะทำไมล่ะ?

เดินหาแท๊กซี่กลับบ้านกะไอโตสองคน กว่าจะเจอ เดินไปร่วมกิโลฯ ได้

ตอนนั้น เมื่อยสุดๆ ครับ (ทีตอนดูคอนเสิร์ต โดดถึงไหนถึงกัน สงสัยหมดก๊อก...)

กลับมาถึงบ้านตอนตี 1กว่าๆ อาบน้ำ ออกไปกินข้าวหน้าบ้าน แล้วก็สลบสไลไป

แบบอิ่มอกอิ่มใจสุดฤทธิ์ครับ

คาดว่า ปีหน้าถ้ามีงานเทศกาลร็อคเจ๋งๆ (และวงที่ชอบ) มาเล่นงี้อีก ไม่พลาดแน่นอนครับ